<?xml version="1.0"?><rss version="2.0"><channel><title>-Ineens was het daar, kanker (3)</title><link></link><description>Mijn beleving, mijn vragen. Over het leven, de liefde en alle andere issues in life. Soms grappig, vaak niet. Soms lief, vaak niet. Happy singel, soms niet.</description><item><title>Ineens was het daar, kanker (3)</title><link>http://nedero.nl/content/2013/04/Ineens-was-het-daar-kanker-3</link><description>&lt;p&gt;&lt;span style="font-family: book antiqua,palatino; font-size: small;"&gt;We rijden iedere ochtend naar het ziekenhuis. Zij houdt mijn koffie vast en ik rij als een malle. Bijna iedere nacht slaap ik bij haar, omdat mijn wekker en ik een relatie hebben waarbij we langs elkaar heen leven. Eigenlijk verslaap ik me dus altijd. Daarom slaap ik bij haar, dan kan zij mij wakker maken. En toch, hebben we iedere ochtend weer haast. Geen idee hoe dat komt.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: book antiqua,palatino; font-size: small;"&gt;Iedere ochtend hetzelfde ritueel. Wakker worden, snel douchen, kleding bij elkaar schrapen, koffie zetten, peuk opsteken, auto inspringen. &amp;ldquo;shit, vergeten deur op slot te doen.&amp;rdquo; Auto weer uit, deur op slot, auto weer in en vol gas de straat uit. Ongeveer veertig minuten, &amp;eacute;&amp;eacute;n kop koffie en &amp;eacute;&amp;eacute;n sigaret later rij ik samen met mijn heldin het parkeerterrein van het AMC op. Snel naar binnen rennen, melden bij de receptie, door de gangen naar de juiste wachtkamer, waar we vervolgens mogen wachten. Waarom al die haast, ik vraag het me iedere keer weer af.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;/br&gt;&lt;/p&gt;</description></item></channel></rss>
