<?xml version="1.0"?><rss version="2.0"><channel><title>-Was het niet dat mijn vader dood is</title><link></link><description>Mijn beleving, mijn vragen. Over het leven, de liefde en alle andere issues in life. Soms grappig, vaak niet. Soms lief, vaak niet. Happy singel, soms niet.</description><item><title>Was het niet dat mijn vader dood is</title><link>http://nedero.nl/content/2012/08/Was-het-niet-dat-mijn-vader-dood-is</link><description>&lt;p&gt;&lt;a href="http://frontpage.fok.nl/column/auteur/379861"&gt;&lt;img id="newsicon" style="border-color: #000000;" title="columnoverzicht van Nedero" src="http://i.fokzine.net/upload/12/07/120723_233659_Nedero.jpg" alt="" width="90" height="90" align="left" border="1" hspace="8" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: book antiqua,palatino; font-size: small;"&gt;Vandaag is het 12 augustus, misschien voor weinig mensen een speciale dag. Voor mij op dit moment toch alles bepalend. Vandaag zijn mijn ouders namelijk vijfendertig jaar getrouwd. Nee dat klopt niet wat ik hier zeg. Vandaag &lt;em&gt;zouden&lt;/em&gt; ze vijfendertig jaar getrouwd zijn, was het niet dat mijn vader dood is. Nu ongeveer een maand geleden is mijn vader doodgegaan. DOOD, het klinkt keihard. Het woord is als een klap in je gezicht, misschien nog wel harder. Dat is het ook. Het is keihard voor mijn zussen, voor mij, maar nog wel het meest voor mijn moeder. Zij heeft afgelopen maand afscheid moeten nemen van de liefde van haar leven. Afscheid van een man waar zij vijfendertig jaar voor heeft geleefd en van die vijfendertig jaar uiteindelijk drie&amp;euml;ntwintig jaar heeft gezorgd.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;/img&gt;</description></item></channel></rss>
