http://www.conviva.nu/content/2014/02/Een-engel<p class="s2"><span class="s3">Mijn verhaal van vandaag schrijf ik in eerste instantie in bed. Owen is even naast me geschoven, hij heeft voorjaarsvakantie. Hij is bezig met het inplannen van zijn rijlessen. Ik kan niet wachten tot hij mij kan chaufferen. Ik kan wel een&nbsp;</span><span class="s3">stevige begeleider gebruiken. Ik weet dat ik hem nodig ga hebben, op meer vlakken dan alleen maar als bestuurder.<br /></span><span class="s3">Vanmiddag krijg ik van de oncoloog te horen of en wanneer ik chemo krijg. Ik kwam al een verpleegkundige tegen van de afdeling waar de &nbsp;giftig</span><span class="s3">e sappen worden toegediend. Ze begroette me vriendelijk. Ik zei haar dat ik binnenkort weer naar haar etage zal komen om aan het infuus te worden gelegd. Ik zag aan haar reactie dat het geen goed nieuws was. Pati</span><span class="s3">&euml;</span><span class="s3">nten die recidiveren komen niet omdat het b</span><span class="s3">eter met ze gaat en die kennis maakte dat haar gezicht betrok. Ik probeerde haar nog op te vrolijken door te melden dat ik het wel erg gezellig vind op hun afdeling en dat we er wel weer een feestje van gaan maken. Ze beaamde dat dat wel aan me toevertrouw</span><span class="s3">d is.<br /></span><span class="s3">Vorige week vrijdag had ik</span><span class="s3">&nbsp;een hele bijzondere ervaring die veel indruk op me maakte en me de hele week al aan het denken heeft ge</span><span class="s3">zet. In het Proeflokaal nam ik in mijn ooghoek (naar ik dacht) een vrouw met grijze krullen waar. Na&nbsp;</span><span class="s3">een poos zag ik de p</span><span class="s3">ersoon en face en zag ik dat het een man was. Hij had een mokkakleurige huid, een prachtig symmetrisch gezicht (vrij van rimpels) en indringende kijkers. Ik kon mijn ogen niet van de bijzondere verschijning afhouden, ik kon niet geloven dat iemand zo mooi&nbsp;</span><span class="s3">(ik zeg niet per se knap) kon zijn. Er hing iets mysterieus om hem heen. Na een periode van oogcontact kwam hij op me af en reikte me zijn hand. Hij gaf me een steen.<br /></span><span class="s3">Ik moest terugdenken aan het jaar 2006 toen een Indi</span><span class="s3">&euml;</span><span class="s3">r zomaar op straat op me af kwam en</span><span class="s3">&nbsp;me een steen gaf met de boodschap dat ik binnen niet al te lange tijd een rijzige man zou ontmoeten met blond haar. Kort na die speciale gebeurtenis (een week of wat) ontmoette ik Arnout. Ik heb de steen altijd als een schat in mijn portemonnee gehouden.&nbsp;</span><span class="s3">Ik heb de steen slechts eenmaal uitgeleend bij de bevalling van de twins aan Catootje, maar daarna heb ik de steen weer teruggekregen en weer opgeborgen in mijn beurs om zo het geluksvoorwerp voor altijd bij me te dragen.<br /></span><span class="s3">Nu kreeg ik dus weer een steen van</span><span class="s3">&nbsp;een even mysterieus aanvoelende persoon. Alhoewel deze figuur een nog diepere indruk op mij maakte vanwege zijn tussenmenselijke charisma. De tranen liepen langs mijn wangen. Ik vroeg hem waarom hij mij deze steen gegeven had. Hij antwoordde dat hij het g</span><span class="s3">edaan had omdat ik zowel vreugde als verdriet uitstraalde. Welke woorden er over een weer gesproken werden kan ik me niet letterlijk herinneren. Hij wilde me geluk meegeven of iets dergelijks. Ik lichtte hem in over mijn lot en hij zei daarop dat ik niet d</span><span class="s3">ood zou gaan. Ik benadrukte nogmaals dat daaraan niet meer te ontkomen is. Hij gaf me daarop nog een voorwerp. Ik voelde dat het een kastanje was. Terwijl ik deze ontving besefte ik wat hij met niet doodgaan bedoelde. Hij zei: 'Kom over twee weken weer, da</span><span class="s3">n zal ik er weer zijn.'<br /></span><span class="s3">&lsquo;</span><span class="s3">s</span><span class="s3">&nbsp;Avonds thuis besprak ik met Arrie en Chrisje de buitengewone bijna bovenaardse ervaring. Arrie vroeg me of ik me nog wist wat mijn eerste cadeau aan hem ooit was. Ik moest goed denken, maar kon het me niet meer herinneren. Hij at</span><span class="s3">tendeerde me erop dat het een kastanje was. Diezelfde nacht had ik een droom. Ik kreeg de aankondiging dat de persoon die ik ontmoet had een engel was.<br /></span><span class="s3">Ik ben zoals een ieder wel weet geen aanhanger van een zweverige levensstijl of &uuml;ber spiritueel. Maar i</span><span class="s3">k denk wel veel na over de zin van het leven en het bestaan in zijn algeheel. Ik heb steeds meer het gevoel dat de tussenmenselijke persoon me een aankondiging heeft willen geven dat ik niet bang hoef te zijn voor wat gaat komen. Ik was al niet bang, meer&nbsp;</span><span class="s3">voor de weg ernaar toe dan voor de uiteindelijke stilte. Ik heb een aantal vrienden verteld</span><span class="s3">&nbsp;over deze uitzonderlijke ontmoeting en de mogelijke inhoudelijke betekenis. Niemand wijst de gebeurtenis af en bijna iedereen krijgt kippenvel.<br /></span><span class="s3">Vanmiddag eerst maar&nbsp;</span><span class="s3">(weer) eens&nbsp;</span><span class="s3">naar het ziekenhuis om meer aardse zaken te regelen. Eens kijken of er nog wat toxisch is dat de kankercellen de kop in kan drukken. Het leven gaat hier op aarde&nbsp;</span><span class="s3">ook nog even door. Ik heb met Arrie nog een succes geboekt wat betreft mijn BTK-</span><span class="s3">keurmerkplan. Het geheel stond op een laag pitje en ik begon het geloof op een goede afloop bijna</span><span class="s3">te verliezen. Maar het MCH en Sportcity willen het plan echt vorm gaan geven en dus zal de aftrap binnen niet al te lange tijd plaatsvinden. Arrie neemt het s</span><span class="s3">tokje van me over. Ik ben ervan overtuigd dat het onder zijn begeleiding een succes zal worden. Ik loop mee zolang het kan, samen zijn we sterk. Bij ons is&nbsp;</span><span class="s3">&eacute;&eacute;</span><span class="s3">n en&nbsp;</span><span class="s3">&eacute;&eacute;</span><span class="s3">n de kracht van drie.<br /></span><span class="s3">Nu ik na een onderbreking van een halve dag op de bank zit met een oo</span><span class="s3">r dat l</span><span class="s3">uistert naar de berichten over de Olympische spelen, weet ik dat ik vrijdagochtend mijn vijfentwintigste chemo van mijn leven zal krijgen. Ik kreeg even de indruk dat de oncoloog helemaal geen behandeling meer wilde geven. Ze richtte al haar pijlen op p</span><span class="s3">ijnbestrijding. Ik ben echter geenszins van plan de chemo te ontlopen. Ik ga de uitdaging aan. Ik weet dat het weer leven wordt met allerlei nare bijwerkingen. Ik weet dat mijn haardos weer flink uitgedund zal worden. Maar ik ga ook niet met lede ogen het&nbsp;</span><span class="s3">woord 'uitbehandeld' aan mezelf koppelen, dat weiger ik. Dus ik zal proberen zoveel mogelijk genietmomenten te pakken, ook daar waar weinigen er enkele zullen verwachten. Het is goed op de dagbehandeling waar mijn infuus wordt ingebracht, ik verheug me wee</span><span class="s3">r op de gesprekken met het personeel en op de aandacht die ik krijg. Klageritus is een ziekte die ik nooit zal willen hebben, lijkt me afschuwelijk. &nbsp;<br /></span><span class="s3">Ik zit in mijn 'onesie' (populair woord voor een eendelig pak). Ik heb even helemaal geen pijn dankzij de&nbsp;</span><span class="s3">neusspray waarvan de pijnstillende werking verdubbeld is. Heerlijk, even de stilte van pijnloos zijn. Ik kruip straks lekker naast mijn lieve man. De man die me beloofd werd door een man met een steen. Ik verheug me en kijk uit naar de ontmoeting over ande</span><span class="s3">rhalve week met de man die me ook een steen gaf. Ik denk en weet dat zijn boodschap me gerust zal stellen. In mijn hoofd hoor ik de melodie van James Blunt: My life is brilliant. My love is pure, I saw an angel. Of that I'm sure.... Alleen die zinnen, stee</span><span class="s3">ds opnieuw.</span></p></br></br></br></br></br></br></br></br></br>http://www.conviva.nu#comment_690<p>Sommige mensen komen in je leven voor even, andere zijn er heel je leven. Sommige komen om wat te halen , anderen om iets te brengen. De mooiste zijn degene die je in deze blog beschrijft. Zo intens, geen woorden nodig, alsof iemand je  gezonden is van boven, zodat je weer verder kunt met nieuwsgierigheid naar de volgende fase. Veel liefs Astrid</p>http://www.conviva.nu#comment_625<p>You're beautiful, you're beautiful, you' re beautiful, that's true...</p> <p>( zelfs in je onecie... Voor de gelegenheid afgemaakt met fris plastic giraffelaarzen) </p> <p>Mooi As, thanx for sharing, deze allesgerusstellende ontmoeting tussen jou en you' re angel...</p> <p>fijn ook Owen tegen je aangeschurkt, béterrrr.</p> <p>liefs, do</p>http://www.conviva.nu#comment_624<p>Wauw! Liefs, Lisa </p>http://www.conviva.nu#comment_623<p>Wat een goed verhaal. Sterkte.</p> <p></p>http://www.conviva.nu#comment_621<p>Ik weet niet wat ik moet zeggen. Alleen ben ik er stil van! X</p> <p></p>http://www.conviva.nu#comment_622<p>Ik weet niet wat ik moet zeggen. Alleen ben ik er stil van! X</p> <p></p>http://www.conviva.nu#comment_620<p>Alles heeft een reden en veel valt op z.n plek, wauw, bijzondere ervaringen! Xx</p>http://www.conviva.nu#comment_619<p>Hoeveel keer ben jij al niet de beschermengel voor anderen geweest?</p> <p>dan kan je ook iets terug verwachten.Je bent geweldig ik hou van je.pap</p> <p>Wat een prachtig verhaal,ik werd er koud van liefs mam</p>http://www.conviva.nu#comment_618<p>Wat een mooie ervaring! Voor nu: sterkte!!</p>http://www.conviva.nu#comment_617<p>jouw aardse engel! wat fijn dat je hem hebt willen zien. kippenvel. </p> <p>heerlijk verhaal weer. Ik wil ook geen klageritus! Jij bent ons medijn tegen klageritus, lieve As.</p> <p>sterkte maar weer met t gif. kus ets</p> <p></p>http://www.conviva.nu#comment_616<p>Pffff ik heb het koud en pink een traantje weg.</p> <p>Sterkte morgen lieve mooie sterke Assie.</p> <p>XXX</p>http://www.conviva.nu#comment_615<p>Wat een bijzondere happening.  Kippenvel staat hoog. Xx</p>http://www.conviva.nu#comment_614<p>Kippenvel...inderdaad, engelen bestaan heus! Veel sterkte met de chemo, dikke x</p>